Dedektifin: Nineminin ekmek parçası, İsa'nın çocuklara sözünü somutlaştırdı

people inside church during daytime — Virgil Cayasa / Unsplash

Yazar, çocukken katıldığı bir ayin sırasında ninemin kendisiyle ekmek parçasını paylaşması sayesinde İsa'nın çocuklara ilişkin sözlerinin somut bir anlam kazandığını hatırlıyor. Bu anı, yazarın küçük çocuk ebeveyni olarak kiliselerde çocukların İsa'ya nasıl yaklaştırılabileceği sorusunu gündeme getirmesine neden oluyor. Yazar, bu anının çocukken yaşadığı en güçlü tanıklıklardan biri olduğunu belirtiyor.

Olay, ayin sırasında banklarda ekmek dağıtıldığı bir dönemde gerçekleşti. Yazar, o sırada beş yaşında olduğunu tahmin ediyor. Ninem, yazarın genellikle erişemediği İsa'nın bedeni sembolünü tadabilmesi ve ondan pay alabilmesi için kendi ekmek parçasını yazarla paylaştı. Yazar, bu eylemin teolojik olarak doğru olup olmadığından emin olmadığını, ancak ninemin Pentekostal bir inançlı olduğunu ve o dönemde ayin masasının yalnızca vaftiz edilmiş üyelere açık olduğunu hatırlatıyor. Buna rağmen yazar, ninemin bu davranışının İsa'nın "Çocukları bana getirin ve onları engellemeyin: Çünkü Göklerin Krallığı onlara benzer" sözünü destekleyen güçlü bir kanıt olduğunu düşünüyor.

Yazar, Kutsal Kitap'ta çocukların kilisedeki yeri hakkında daha fazla bilgi bulunmasını arzu ettiğini, ancak bu durumun Yeni Ahit'in oluştuğu kültürde çocukların sınırlı rolüyle uyumlu olduğunu kabul ediyor. Bu nedenle İsa'nın sözlerinin bugün bile radikal ve yeterli bir meydan okuma niteliği taşıdığını savunuyor. Küçük çocuk ebeveyni olarak yazar, ibadet sırasında karşılaştığı farklı bakış açılarını anlatıyor. Çocukların ibadet salonunda rahatsızlık vermeden kendilerini evinde hissetmesi için çabalarken, hem şefkatli hem de yargılayıcı bakışlarla karşılaştığını belirtiyor. Bu durum, yazarın neden bu denli çaba gösterdiğini sorgulamasına yol açıyor.

Yazar, bu çabaların devam etmesinin temel nedeninin, tüm yaş gruplarını kucaklayan bir topluluk inşa etme isteği olduğunu ifade ediyor. Bir kilisenin vizyonunu benimseyerek, çocukların kilisede hoş karşılanması ve çocuklara yönelik teolojinin formüle edilmesi gerektiğini savunuyor. Bugün Ekümenik Kilise'deki toplulukların çocukları ayine davet etmesinin yaygınlaştığını, ancak bu pratiğin arkasındaki teolojinin daha net belirlenmesi gerektiğini düşünüyor. Çocukların anlamadığı itirazına karşılık, yetişkinlerin de gizemin tamamını anlamadığını hatırlatıyor. Bir çocuğun İsa'yı hayatında istemesi durumunda, bunun engellenmemesi gerektiğini öne sürüyor.

Ninemin bu konuda derinlemesine bir teolojiye sahip olup olmadığından emin olmadığını belirten yazar, Markos 2:23-28'deki İsa'nın "Şabat insan için, insan şabat için değildir" sözünü hatırlatıyor. Ayinin de insanlık için kurulduğunu vurgulayan yazar, "Bu, sizin için benim bedenimdir. Beni anmak için bunu yapın" ayetini referans alıyor. Teolojinin, İsa ile karşılaşmış sıradan insanlar tarafından formüle edilmesinin radikal bir yönü olduğunu savunuyor. Çocuklar için, söylenenlerden çok, nasıl karşılandıkları ve eylemlerin öneminin çok daha büyük olduğunu, kendi çocukluk anılarından yola çıkarak belirtiyor.