Kościół na świecie · 17 listopada 2026
Dostępne również w English, Español, Português (Brasil), Français, Italiano, Nederlands, Svenska, Norsk
Papież Leo XIV potwierdził synodalność jako integralny wymiar życia Kościoła
Papież Leo XIV wygłosił przemówienie do biskupów, kapłanów, osób konsekrowanych, członków małych seminariów, zespołów synodalnych oraz komitetu apostolskiego podczas spotkania w sanktuarium Matki Bożej Pokoju w Chiclayo.
Pontyfikią potwierdził, że synodalność stanowi konstytucyjny i integralny wymiar życia Kościoła, którego nie można pominąć. Według papieża Leo XIV synodalność nie jest zewnętrznym elementem życia wspólnot chrześcijańskich, jedynie hasłem, metodologią zapożyczoną z polityki ani obciążeniem administracyjnym wdrażanym tylko w dokumentach. Jest to sposób życia, który należy na nowo odkryć i ożywić w oparciu o tradycję, co w historii Peru realizował już święty Toribio de Mogrovejo poprzez synody i konsylia.
Papież zdefiniował istotę synodalności jako wspólne kroczenie, słuchanie, podejmowanie roztropnych decyzji oraz uczestnictwo w misji z poczuciem wspólnej odpowiedzialności. Wskazał, że fundamentem tej misji jest chrzest, który poprzedza każdą służbę, urząd, zawód czy posługę. Chrzest czyni wszystkich dziećmi Bożymi, uczestnikami kapłańskiej funkcji Chrystusa i współodpowiedzialnymi za głoszenie Ewangelii.
W odniesieniu do sprawowania władzy w Kościele, papież podkreślił, że powinno ono być formą służby, wspierania nowych inicjatyw oraz różnych darów duchowych. Zaznaczył, że uczestnictwo świeckich nie jest przywilejem nadanym przez kapłanów, lecz wyrazem godności wynikającej z chrztu. Podkreślił również, że pierwszą formą ewangelizacji jest świadectwo braterskiej miłości wewnątrz wspólnoty, gdyż bez wzajemnej koordynacji misja nie jest możliwa.
Synodalność została opisana nie jako parlament czy sondaż opinii publicznej, lecz jako duchowa i wspólnotowa podróż rozpoczynająca się od słuchania Ducha Świętego. Jej korzenie tkwią w modlitwie, adoracji oraz uczestnictwie w świętej mszy. Papież zauważył, że wdrożenie synodalności w praktykę jest wyzwaniem wymagającym autorefleksji nad postawą i zachowaniem, szczególnie od kapłanów jako głównych sług wspólnoty.
Przemówienie poruszyło także kwestię wspólnotowości, która nie oznacza jednolitości, lecz docenianie różnic kulturowych. Papież Leo XIV stwierdził, że dzielenie radości, nadziei, smutków i trosk ludzkości, zwłaszcza w odniesieniu do ubogich i cierpiących, jest kluczowe dla partycypacyjnego Kościoła. Słuchanie, ochrona godności ludzkiej oraz praca na rzecz sprawiedliwości, pokoju i dobra wspólnego zostały określone jako konieczności misyjne Kościoła, a nie działania opcjonalne.