Paavi Leo stelt dat de kerk een pastorale relatie met de wereld heeft

Paavi Leo heeft tijdens een algemene audiëntie gesproken over de pastorale relatie die de kerk heeft met de wereld.

In zijn onderwijsserie over de documenten van het Tweede Vaticaans Concilie behandelde de paavi de pastorale constitutie Gaudium et Spes. Hij verwees naar de gedachte van Johannes XXIII uit 1962 dat de mysterieuze plannen van Gods voorzienigheid worden gerealiseerd te midden van grote veranderingen in de wereld en de mensheid. Volgens de paavi werkt God via mensen, vaak voorbij hun eigen verwachtingen, en kan hij moeilijke gebeurtenissen in het voordeel van de kerk keren. De kerk moet daarom geen profeet van het oordeel zijn die gelooft dat alles in vorige eeuwen beter was.

De paavi legde uit dat de term pastorale constitutie betekent dat de pastorale relatie met de wereld essentieel is voor de aard van de kerk. Deze pastorale houding is geen naïm optimisme, maar trouw aan het mysterie van Christus en de incarnatie. Christus wilde het menselijk leven delen, werd een broeder en stierf voor iedereen. De kerk wordt opgeroepen om hetzelfde pad te volgen en de vreugde, hoop, smarten en verdriet van mensen te delen.

Paavi Leo benadrukte dat de kerk niet passief of onverschillig mag blijven tegenover veranderingen in de wereld en het leven van mensen. Met de kracht van de Heilige Geest moet de kerk de lasten van mensen dragen, vooral van hen die lijden onder onrecht, discriminatie en geweld. De kerk is verplicht om de tekens van de tijd te onderzoeken en deze in het licht van het evangelie uit te leggen, geleid door de Heilige Geest om het werk van Christus voort te zetten.

Verwijzend naar woorden van Paavi Franciscus stelde de paavi dat zorg voor de armen niet alleen een morele plicht is, maar deel uitmaakt van het theologische begrip. Christus moet worden gevonden in de armen door hun vriend te zijn en het evangelie met hen te delen. De paavi merkte op dat aardse rijkdommen nog steeds onrechtvaardig verdeeld zijn en dat velen in honger en armoede leven. Hij uitte zijn zorgen over egoïstische consumptie en de illusie dat vrede via oorlog kan worden opgebouwd, wat de toekomst van de planeet bedreigt.

De kerk is geroepen om de menselijke persoon te dienen en te wijzen naar Christus als de sleutel en het doel van de menselijke geschiedenis. De paavi riep op tot de uitvoering van de barmhartige kenosis van Christus, waarbij hij zichzelf leegmaakte en gehoorzaam was tot de dood aan het kruis.