Kościół na świecie · 21 listopada 2026
Papież Leon XIV odwiedził Argentynę i wezwał do podporządkowania gospodarki człowiekowi
Papież Leon XIV odbył wizytę w Argentynie w dniach od 8 do 11 listopada, będąc pierwszym papieżem w tym kraju od wizyty Jana Pawła II w 1987 roku. Podczas swojego pierwszego przemówienia w Palacio Libertad w Buenos Aires, papież wystąpił u boku prezydenta Mileia w miejscu, które wcześniej nazywano Centro Cultural Kirchner.
Leon XIV przekazał jasny przekaz, zgodnie z którym gospodarka powinna służyć osobie, a nie odwrotnie. Papież wezwał do zwrócenia uwagi na pracowników, emerytów oraz sektory wrażliwe, a także poruszył kwestie edukacji i odpowiedzialności osób sprawujących władzę. Część prasy lokalnej i międzynarodowej uznała te słowa za bezpośrednią krytykę modelu dostosowań rządu, podczas gdy inni opisali przekaz jako wymijający, pozbawiony konkretnych nazwisk i szczegółów.
Spotkanie to ukazało zderzenie dwóch różnych systemów wartości. Tradycja reprezentowana przez papieża opiera się na antropologii relacyjnej, w której godność osoby jest pierwotna wobec wszelkich kontraktów, a gospodarka stanowi jedynie środek do celu. Z kolei tradycja liberalna, do której odwołuje się Milei, postrzega osobę jako wolnego agenta, którego godność chroniona jest poprzez gwarancję własności, inicjatywy oraz brak przymusu. W tym ujęciu rynek jest jedynym mechanizmem szanującym wolność, a wszechobecne państwo uznawane jest za czynnik poddziałający na infantylizację obywateli.
Analiza tego starcia wskazuje na zjawisko kryptosakralizacji, gdzie rynek przestaje być neutralnym instrumentem i zaczyna zajmować miejsce sfery sacrum, nadając sens i dyktując werdykty moralne. Odwołania do sił niebios podczas wzrostu politycznego Mileia nadają językowi wolności ekonomicznej charakter niemal liturgiczny. Kościół uczestniczy w podobnej dynamice, proklamując godność ludzką jako wartość absolutną, której nie da się wyliczyć w żadnym rachunku.
Pomimo braku wiary u wielu odbiorców, papież zachowuje pewien rodzaj autorytetu moralnego, który wykracza poza przynależność wyznaniową. Przykładem uznania tego autorytetu były siedmiominutowe oklaski, jakie papież otrzymał w Kongresie Hiszpanii po swoim przemówieniu. Autorytet ten jest jednak kruchy i może zaniknąć, jeśli papież zostanie uznany za instrument partii politycznej lub aktora w sporze, zamiast być strażnikiem granic godności ludzkiej.