Paus Leo veertiende bezoekt federale gevangenis in Buenos Aires en roept op tot verzoening

Paus Leo veertiende heeft op elf november tweeduizendzesentwintig een bezoek gebracht aan een federaal gevangeniskomplex in Buenos Aires waar hij de gedetineerden, het personeel en de vrijwilligers toesprak over hoop, verzoening en menselijke beperktheid. Tijdens dit bezoek benadrukte de paus dat zelfs in situaties van groot leed en fouten er altijd een klein licht kan blijven schijnen dat door goddelijke genade weer kan opgloeien tot volledige bekering en hernieuwd leven.

De paus wees erop dat mensen door de jaren heen lessen meedragen die als littekens in het binnenste staan gegrift, als herinnering aan een weg tussen vrijheid en valpartijen, tussen dromen en teleurstellingen. Hij verwees hierbij herhaaldelijk naar de encycliek De prachtige menselijkheid waarin wordt uitgelegd dat het kwaad dat het menselijk hart omringt de samenleving en vele levens kan vernietigen en soms tot uiterste onmenselijkheid leidt. Toch blijft er volgens de paus ook in die uiterste gevallen ruimte voor een nieuwe start.

Volgens de paus kan de tijd die gedetineerden in de gevangenis doorbrengen worden gezien als een kans om opnieuw te beginnen, om zich met God te verzoenen en zonder angst weer deel te worden van familie en samenleving. Hij erkende de pijn van de gevangenen, de slapeloze nachten waarin zij denken aan geliefden of aan hen die zij mogelijk hebben gekwetst, en het gevoel dat er niemand was die hen een hand reikte toen zij hulp het hardst nodig hadden. Deze wonden mogen open blijven, maar de gevangenis is volgens de paus ook een plek voor diepe verandering, groei en het verwerven van nieuwe kennis.

De paus richtte zich ook tot de families van de gedetineerden, waaronder ouders, echtgenoten en kinderen, en herinnerde aan de woorden van Jezus Christus over de essentie van liefde zoals beschreven in het evangelie volgens Matteüs hoofdstuk vijfentwintig vers zesendertig. Hij wees erop dat Jezus, voordat Hij zijn leven gaf om de mensheid te redden, zelf zijn vrijheid werd ontnomen ondanks dat Hij zonder zonde was, zoals vermeld in het evangelie volgens Johannes hoofdstuk achttien vers twaalf. De paus riep op om tot Jezus te bidden voor kracht en wijsheid zodat deze periode van eenzaamheid niet tevergeefs is maar een moment van genade en redding wordt, zoals aangegeven in de brief aan Titus hoofdstuk twee vers elf.

Ook het gevangenispersoneel, de vrijwilligers en de pastorale werkers werden toegesproken door de paus. Hij erkende dat hun werk hen soms kan laten denken dat niets ooit ten goede zal veranderen of dat zij machteloos staan tegenover structuren van zonde, zoals beschreven door de heilige Johannes Paulus de tweede in de encycliek Bezorgdheid voor de sociale kwestie, en tegenover dood, bedrog en corruptie die in verschillende vormen van agressie blijven bestaan. Desondanks noemde de paus deze uitdaging een kans voor groei en het overwinnen van moeilijkheden. Hij benadrukte dat het bezoeken van gevangenen een daad van barmhartigheid is waartoe iedereen geroepen is en moedigde hen aan standvastig te blijven in geloof en geworteld in christelijke hoop.

Tot slot richtte de paus zich tot de autoriteiten en de gehele Argentijnse samenleving met de boodschap dat juist in menselijke beperktheid mededogen, oprechte aandacht voor de noden van anderen en vrijgevigheid een plek vinden. Hij sloot af met de oproep om elkaar te steunen in wat bijdraagt aan het welzijn van allen en om vooral kinderen en jongeren te begeleiden door hen op te voeden in ware waarden en voor hen te zorgen zodat niemand in de val van criminaliteit terechtkomt.