Gereja in Indonesië roept op tot ecologische en sociale gerechtigheid

Tijdens de tweede jaarlijkse vergadering van de Conferentie van de Bisschoppen van Indonesië heeft een vertegenwoordiger van de Vereniging van Kerken in Indonesië een pleidooi gehouden voor een andere kijk op economische ontwikkeling. De bijeenkomst vond plaats op 4 november 2026 en stond onder het thema het opbouwen van een duurzame economie en een gemeenschappelijk huis. De spreker benadrukte dat economische groei niet ten koste mag gaan van de menselijke waardigheid en de natuur. Er is een dringende noodzaak om te kijken naar wie er daadwerkelijk profiteert van de huidige ontwikkelingen in infrastructuur en investeringen. Veel gemeenschappen, waaronder boeren en inheemse volkeren, worden steeds meer gedwongen om hun grond te verlaten of te leven in armoede. De schade aan bossen en rivieren door exploitatie wordt vaak genegeerd terwijl de economische cijfers stijgen. De kerk wordt uitgenodigd om deze onrechtmatige situaties te benadrukken en in te zetten voor een fundamentele verandering in het denken en handelen van de samenleving. De crisis op het gebied van economie, ecologie en samenleving wordt gezien als het gevolg van een spirituele crisis.

Mensen neigen ertoe zichzelf en hun eigen belangen boven alles te stellen, waardoor de natuur slechts wordt beschouwd als een bron voor winst. Dit ego-centrische gedrag leidt tot ongelijkheid die vaak als normaal wordt geaccepteerd. De kerk moet daarom een rol spelen in het bevorderen van een diepere bekering die zich uitstrekt tot de manier waarop mensen omgaan met elkaar en met de aarde. Dit standpunt sluit aan bij de encycliek Laudato Si van paus Franciscus, waarin wordt benadrukt dat het lijden van de aarde en het lijden van de armen met elkaar verband houden. Het is niet mogelijk om alleen maar voor ecologische gerechtigheid te vechten zonder ook sociale gerechtigheid te belangen. De oecumenische geest speelt hierin een belangrijke rol door de grenzen tussen de verschillende christelijke denominaties te overbruggen. Het doel is om de eenheid van de kerk te versterken en samen te werken aan het behoud van de schepping. De spreker verwees naar de brief van Paulus aan de Filippensen, waarin wordt opgeroepen om niet alleen aan de eigen belangen te denken, maar ook aan die van anderen. Deze houding van zelfontlediging en nederigheid is essentieel voor een duurzaam samenleven.