ดร. นาตาชา กอฟาร์ก นำเสนอแนวคิดมิชชันนารีดิจิทัลที่เน้นการมีอยู่อย่างแท้จริง

ดร. นาตาชา กอฟาร์ก ผู้อำนวยการฝ่ายเทววิทยาและงานอภิบาลประจำกระทรวงการสื่อสารแห่งนครรัฐวาติกัน ได้เข้าร่วมการประชุมสมัชชามิชชันนารีดิจิทัลคาทอลิกแห่งเอเชียครั้งที่ 1 ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 กันยายน ณ ห้องโถงสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอล ที่ 2 ภายในบริเวณสถานีวิทยุเวริทัส เอเชีย ในเมืองเกซอนซิตี ประเทศฟิลิปปินส์

ในการบรรยายที่มีหัวข้อว่า มุ่งสู่การมีอยู่อย่างสมบูรณ์: การสะท้อนคิดเชิงอภิบาลเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมในโซเชียลมีเดีย กอฟาร์กได้ชี้ให้เห็นว่า แม้เทคโนโลยีจะช่วยให้การเชื่อมต่อเป็นไปอย่างรวดเร็ว แต่สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือความหมายของการมีอยู่และการพบปะกันของมนุษย์ ท่ามกลางอิทธิพลของปัญญาประดิษฐ์ที่เพิ่มสูงขึ้น มิชชันนารีดิจิทัลจึงต้องมองโซเชียลมีเดียเป็นพื้นที่แห่งการพบปะ ไม่ใช่เพียงช่องทางในการส่งต่อข้อความ

กอฟาร์กเน้นย้ำว่า คริสตชนทุกคนเปรียบเสมือนผู้ที่มีอิทธิพลในระดับเล็ก ซึ่งมีความรับผิดชอบในการสื่อสารอย่างมีสติ โดยไม่มุ่งเน้นเพียงการสร้างชื่อเสียงส่วนตัว แต่ต้องแสดงออกผ่านการรับฟัง การเคารพ และการตอบสนองด้วยความรัก การสื่อสารจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของการเป็นพยาน ไม่ใช่การจำหน่ายศาสนา แต่เป็นการแบ่งปันชีวิตที่ได้รับในพระคริสตเจ้า

โดยอ้างอิงจากเอกสารคอมมูนิโอ เอต์ โปรเกรสซิโอ กอฟาร์กชี้ว่าพระคริสตเจ้าทรงเป็นนักสื่อสารที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งทรงมอบพระองค์เองผ่านวิถีชีวิตทั้งหมด มิใช่เพียงการส่งสารด้วยคำพูดเท่านั้น การสื่อสารในระดับลึกจึงคือการมอบตนในความรัก ซึ่งกำหนดทิศทางของพันธกิจดิจิทัลของพระศาสนจักรให้มุ่งเน้นการทำให้ผู้อื่นสัมผัสถึงประสบการณ์ การเอาใจใส่ และความรัก

นอกจากนี้ กอฟาร์กยังเน้นความสำคัญของการสร้างชุมชน โดยเรียกร้องให้บรรดานักสื่อสารคาทอลิกทำงานร่วมกันเป็นเครือข่ายที่สนับสนุนซึ่งกันและกัน แทนที่จะทำงานแยกส่วน เธอเปรียบเปรยว่านักสื่อสารเหล่านี้คือผู้ทอผ้าแห่งการเป็นหนึ่งเดียว ซึ่งนำเอาพรสวรรค์และความคิดสร้างสรรค์มารวมกันเพื่อแสดงภาพของพระศาสนจักรที่ดำเนินไปพร้อมกัน

ท้ายที่สุด กอฟาร์กอธิบายว่าเส้นทางของมิชชันนารีดิจิทัลไม่ใช่การเดินทางของนักท่องเที่ยวที่เพียงมาเยือนแล้วจากไป แต่เป็นการเดินทางของนักแสวงบุญที่ดำเนินไป รับรู้ รับฟัง และสร้างความสัมพันธ์ระหว่างทาง ในโลกดิจิทัลที่เต็มไปด้วยเสียงรบกวน พยานที่ทรงพลังที่สุดจึงไม่ใช่เสียงที่ดังที่สุด แต่คือการมีอยู่อย่างซื่อสัตย์ที่สุด