สองแม่คาทอลิกในลุยเซียนาสร้างสังฆมรรคสำหรับครอบครัวพิการ

สองแม่คาทอลิกในลุยเซียนาที่มีลูกพิการรู้สึกแยกตัวจึงก่อตั้งมูลนิธิสนับสนุนซึ่งได้เปลี่ยนแปลงชุมชนและทำให้ครอบครัวกลับมาร่วมพิธีศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง

“ฉันจำภาพขับรถกลับบ้านด้วยน้ำตาที่ไหลรินได้ชัดเจน ทำให้รู้สึกว่าเราถูกขับไล่ออกจากคริสตจักรเพียงเพราะลูกชายของเราประสบกับความแตกต่าง” Sarah Taylor กล่าว

เด็กชายเรด อายุเก้าขวบเป็นออทิสติกถูกขับออกจากคอร์สเตรียมศีลมหาสนิทและค่ายศาสนาพิเศษเพราะสังฆสถานไม่สามารถรองรับความต้องการพิเศษของเขาได้

แม่ของเขาเรียกเหตุการณ์นั้นว่า “ทำลายใจ” แต่เธอตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง

“หลังจากนั้นฉันผ่านความรู้สึกหลายอย่าง ความเศร้า ความหงุดหงิด ความผิดหวัง และความมุ่งมั่นอันแข็งแรงในการสนับสนุนการรวมตัวของผู้พิการในคริสตจักร” Taylor กล่าว

เธอติดต่อสังฆมณฑลบาตันรูซึ่งเชื่อมโยงเธอกับโครงการ All Are Welcome ผ่านมูลนิธินี้ครอบครัวของเธอได้รับการยอมรับอย่างแท้จริง

“เราได้รับการต้อนรับไม่ใช่เพราะออทิสติกของเรด แต่ด้วยการเข้าใจว่า ความแตกต่างของเขาคือส่วนหนึ่งของตัวเขาเอง” Taylor กล่าว

มูลนิธิยังทำให้ชีวิตศรัทธาของพวกเขาเปลี่ยนแปลงในรูปแบบที่ไม่คาดคิด

“ในช่วงที่เรารู้สึกเจ็บปวดและแยกตัวออกจากคริสตจักร ความเมตตา ความอุปถัมภ์ และการสนับสนุนที่ได้รับทำให้เราได้เห็นว่าคริสตจักรคือร่างกายของพระคริสต์จริงๆ” Taylor กล่าว

ตามข้อมูลของ CDC ปี 2022 ประมาณ 1 ใน 4 คนมีความพิการ 3.2% ของเด็ก 1 ใน 31 คนเป็นออทิสติก แต่โครงการสนับสนุนที่ออกแบบมาสำหรับความพิการอาจหาได้ยาก

Jodi Devore ผู้มีลูกสามคนเป็นออทิสติกร่วมกับแม่คาทอลิกอีกคนคือ Edda Dupaquier ก่อตั้ง All Are Welcome หลังจากประสบปัญหาคล้ายกัน

“เมื่อเราอธิษฐานและแบ่งปันเรื่องราว เราตระหนักว่าเราทุกคนมีความปรารถนาเดียวกัน เราไม่ต้องการมูลนิธิที่อยู่ข้างคริสตจักร เราต้องการให้ครอบครัวของเราอยู่ในคริสตจักรอย่างเต็มที่” Devore กล่าว

มูลนิธิเริ่มต้นจากกลุ่มอธิษฐาน rosary ในสวนหลังบ้านและขยายเป็นเครือข่ายทั่วทั้งมณฑล

“ในขณะที่เราอธิษฐานและแบ่งปันเรื่องราว เราตระหนักว่าเราทุกคนมีความปรารถนาเดียวกัน เราไม่ต้องการมูลนิธิที่อยู่ข้างคริสตจักร เราต้องการให้ครอบครัวของเราอยู่ในคริสตจักรอย่างเต็มที่” Devore กล่าว

ภาพ Jodi Devore กับสามีและลูกสามคน | เครดิต: Photo courtesy of Jodi Devore

มูลนิธิมีผลกระทบต่อมณฑลอย่างลึกซึ้ง

“เราเห็นครอบครัวกลับมาร่วมพิธีศักดิ์สิทธิ์หลังจากห่างไกลหลายปี เด็กๆ ได้รับศีลมหาสนิท” Devore กล่าว

“แม่ที่เคยรู้สึกโดดเดี่ยวได้พบกับชุมชนที่เข้าใจพวกเขาจริงๆ การที่เด็กๆ รู้ว่าพวกเขามีที่อยู่ในคริสตจักรเป็นสิ่งสำคัญที่สุด” Devore กล่าว

“ความหวังของเรเสมอคือทุกคนที่มีความต้องการพิเศษ และทุกพ่อแม่ พี่น้อง หรือผู้ดูแลที่อยู่เคียงข้างพวกเขา จะรู้ว่าพวกเขาไม่เพียงแค่ได้รับการต้อนรับในคริสตจักร แต่เป็นส่วนสำคัญของร่างกายของคริสต์เจ้า” Devore กล่าว

การวิ่งสู่แท่นบูชา: พิธีศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นมิตรกับประสาทสัมผัส

พิธีศักดิ์สิทธิ์เป็นส่วนสำคัญที่ครอบครัวที่มีเด็กพิการอาจรู้สึกแยกตัว แต่ก็เป็นส่วนสำคัญของความเป็นคาทอลิก

พิธีศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นมิตรกับประสาทสัมผัส ออกแบบสำหรับผู้ที่มีความต้องการพิเศษเช่นออทิสติก เป็น “ส่วนที่มีความหมายที่สุดของมูลนิธิ” ตามคำพูดของ Devore

พิธีนี้มีแสงสว่างที่ลดลง เสียงดนตรีอ่อนโยน และคำสอนสั้น ๆ ที่ตรงไปตรงมา

ภาพการอธิษฐานที่ค่ายพักผ่อนของครอบครัว | เครดิต: Photo courtesy of All Are Welcome

“ครอบครัวรู้ว่าสามารถเคลื่อนไหวได้ตามความต้องการโดยไม่ต้องกลัวการตัดสิน” Devore อธิบาย

“สำคัญที่สุดคือทุกคนได้รับพระเยซู”

ก่อนและหลังพิธีศักดิ์สิทธิ์ สภาพแวดล้อมเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความงามตามคำบอกเล่า

“เด็กและผู้ใหญ่ที่มีความพิการมักวิ่งเข้าหาแท่นบูชาด้วยความสุข พวกเขาไม่กลัว ไม่กังวลว่าจะทำอะไรผิด พวกเขาแค่ถูกดึงดูดเข้าหาพระคริสต์” Devore กล่าว

การเข้าร่วมพิธีศักดิ์สิทธิ์อาจเป็นเรื่องท้าทายสำหรับครอบครัวที่มีเด็กพิการ

“สำหรับหลายครอบครัวเช้าวันอาทิตย์ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างการแต่งตัวและไปร่วมพิธี” Devore กล่าว

“บางครั้งเสื้อผ้าอาจรู้สึกแสบ แสงอาทิตย์จากเครื่องหอมอาจทำให้รู้สึกอึดอัด เสียงดนตรีอาจดังเกินไป การนั่งนิ่งนานหนึ่งชั่วโมงอาจทำได้ยาก เด็กอาจต้องเคลื่อนไหวหรือพูดจาออกมา”

“ในฐานะแม่ คุณพยายามช่วยลูกของคุณที่สุด แต่ในเวลาเดียวกันคุณก็รู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่เห็นสายตา คำทักทาย หรือความคิดเห็นที่แฝงความไม่เข้าใจ” Devore กล่าว

Taylor อธิบายว่าเด็กออทิสติกอาจแสดงพฤติกรรมแตกต่างในพิธีศักดิ์สิทธิ์แต่ไม่ได้ทำให้พวกเขาเป็นผู้ที่มีความเคารพน้อยลง

“ในฐานะแม่ของเด็กออทิสติก ฉันหวังว่าเจ้าหน้าที่คริสตจักรทุกคนจะเข้าใจว่าการต้อนรับผู้ที่มีความพิการในพิธีศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เรื่องพิเศษแต่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคริสตจักรที่ควรเป็นอย่างนั้น” Taylor กล่าว