Papież wezwał arcybiskupów Ameryki Łacińskiej do odnowienia ich posługi pasterskiej i naśladowania św. Toribio

Papież podziękował za poprzednią posługę w Peru i podkreślił, że życie wśród ludu pozwoliło mu lepiej poznać ich wiarę oraz głębiej zrozumieć rolę biskupa jako pastora. Związał tę doświadczenie z postacią św. Toribio, który, choć pochodził z innego regionu, stał się dla tamtejszych społeczności ojcem duchowym dzięki swojej miłości i służbie. W liście podkreślił, że przyjęcie nowego biskupa w katedrze powinno skłaniać do refleksji nad prawdziwą posługą. Wskazał, że biskup musi wychodzić do ludzi, odwiedzać wspólnoty, słuchać wiernych i zwracać uwagę na tych, którzy nie mają możliwości bliskiego kontaktu z pasterzem. Wspomniał św. Toribio, który przemierzał rozległe tereny, głosił Ewangelię językami mieszkańców i podkreślił, że serce pastora powinno być skierowane ku niebu, a kroki, ku drogom ludzi.

Podkreślił, że tradycja pokornego pokolenia św. Toribio, jego obrona ludności zamieszkującej tereny wiejskie oraz bliskość ubogich i cierpiących, jest przykładem dla współczesnych pasterzy. Zachęcał arcybiskupów do czcić Eucharystię jako źródło siły, które wspiera Kościół w chwilach, gdy ludzkie środki zawodzą. Wskazał również na obowiązek zachowania jedności Kościoła, wiernego przekazu wiary oraz jasnego i cierpliwego nauczania. W kontekście formacji kapłanów zaapelował o wsparcie ich w latach przygotowania kapłańskiego oraz o budowanie prawdziwej braterstwa, aby kapłani mogli ufać swojemu biskupowi. Podkreślił, że modlitwa i słowo Boże powinny przewodzić życiu pasterzy, a ich nauczanie wynikać z życia, które pozwala Ewangelię kształtować ich istnienie.

Wzywał do oddawania Bogu wszystkich decyzji, projektów i lęków, uznając, że prawdziwa służba polega na samodzielnym oddaniu siebie, a owoce posługi wracają do Boga. Na koniec wymienił kilku świętych i błogosławionych Ameryki Łacińskiej, zachęcając do poznawania ich życia i dzieł jako wzoru dla kleryków i katechistów. Zakończył, oddając swoje intencje pod opiekę Matki Bożej z Guadalupe i prosząc o jej wstawiennictwo, aby biskupi służyli wiernie i z odnowioną wiarą, gotowi przyjąć zaproszenie Chrystusa do współczucia radości Pana.