Katolickie czytania i refleksje na czwartek 17 września 2026 roku

W czwartek 17 września 2026 roku Kościół katolicki obchodzi czwartek XXIV tygodnia zwykłego, który jest jednocześnie dniem wspomnienia świętego Roberta Bellarmina, biskupa i doktora Kościoła. Kolorem liturgicznym wyznaczonym na ten dzień jest zielony.

Pierwsze czytanie pochodzi z Pierwszego Listu do Korintian, w którym święty Paweł przypomina wspólnotie o Ewangelii. Autor podkreśla, że Chrystus zmarł za grzechy ludzi zgodnie z Pismem Świętym, został pochowany, a trzeciego dnia zmartwychwstał. Paweł wymienia świadków zmartwychwstania, w tym Kefasa, dwunastu apostołów, ponad pięćset osób jednocześnie, Jakuba oraz samego siebie, którego nazywa najmniej godnym miana apostoła z powodu prześladowania wspólnoty Bożej.

Ewangelia według świętego Łukasza opisuje spotkanie Jezusa z kobietą uznawaną za grzesznicę w domu faryzeusza imieniem Szymon. Kobieta ta, płacząc, obmyła stopy Jezusa łzami, wytarła je swoimi włosami, całowała i namaszczyła wonnym olejem. Jezus, odpowiadając na wątpliwości Szymona, który kwestionował świętość osoby dotykającej Go, przedstawił przypowieść o dwóch dłużnikach, z których jeden winien był pięćset dinarów, a drugi pięćdziesiąt. Obaj zostali zwolnieni z długu, co doprowadziło do wniosku, że ten, komu darowano więcej, będzie bardziej kochać.

Jezus wskazał na brak gościnności Szymona w kontraście do oddania kobiety, stwierdzając, że jej liczne grzechy zostały odpuszczone, ponieważ okazała wielką miłość. Słowa te wywołały zdziwienie wśród biesiadników, którzy zastanawiali się, kim jest Jezus, że może odpuszczać grzechy. Jezus zapewnił kobietę, że jej wiara ją zbawiła i odesłała ją w pokoju.

Refleksja nad tymi tekstami wskazuje, że grzech nie powinien być powodem do oddalania się od Boga, lecz impulsem do uświadomienia sobie Jego wielkiej miłości. Przykład świętego Pawła oraz kobiety namaszczającej stopy Jezusa uczy, że prawdziwa nawrócona postawa polega na żalu i zmianie życia. Teksty liturgiczne zachęcają wiernych do zbliżania się do Boga w momentach słabości i dążenia do prowadzenia lepszego życia.