Wereldkerk · 19 september 2026
Katholieke dagelijkse lezingen en reflecties voor donderdag 17 september 2026
De katholieke liturgie voor donderdag 17 september 2026 staat in het teken van de viering van Santo Robertus Bellarminus, een bisschop en kerkleerling. De liturgische kleur voor deze dag is groen.
De eerste lezing, afkomstig uit de Eerste Brief aan de Korintiërs, richt zich op het evangelie dat door Paulus is verkondigd. Paulus benadrukt dat Christus is gestorven voor de zonden van de mensheid, is begraven en op de derde dag is opgestaan. Hij vermeldt dat Christus is verschenen aan Kefas, de twaalf discipelen, meer dan vijfhonderd broeders tegelijk, Jakobus en uiteindelijk aan Paulus zelf. Paulus beschrijft zichzelf als de minst waardige van de apostelen omdat hij de gemeente van God vervolgde, maar stelt dat hij door de genade van God is geworden wie hij nu is.
In het evangelie uit Lukas wordt een ontmoeting beschreven tussen Jezus en een vrouw die bekendstond als een zondares. Terwijl Jezus dineert bij een Farizee genaamd Simon, wast de vrouw de voeten van Jezus met haar tranen, droogt ze deze af met haar haar, kust ze en zalft ze met geurige olie. Simon vraagt zich af waarom Jezus deze vrouw toelaat als hij een profeet zou zijn.
Jezus reageert op Simon met een gelijkenis over twee schuldenaars, waarvan de een vijfhonderd denarii schuldig was en de ander vijftig. Jezus stelt dat degene die het meeste vergeven is, ook het meeste liefheeft. Hij wijst Simon erop dat de vrouw hem met liefde heeft ontvangen, terwijl Simon hem geen water gaf voor zijn voeten, hem niet kuste en zijn hoofd niet zalfde. Jezus verklaart dat de vele zonden van de vrouw zijn vergeven omdat zij veel liefde heeft getoond.
De aanwezigen bij de maaltijd uiten hun verbazing over het feit dat Jezus zonden kan vergeven. Jezus zegt tegen de vrouw dat haar geloof haar heeft gered en dat zij in vrede mag gaan. De dagelijkse reflectie koppelt deze gebeurtenissen aan het menselijke leven, waarbij wordt gesteld dat zonde niet als reden moet dienen om afstand te nemen van God, maar juist als besef van de grote liefde van God. Echte bekering wordt beschreven als een daad van berouw en een verandering van leven.