Kardynał Semeraro: błogosławieni męczennicy z Santander ukazują nasze powołanie do świętości

Kardynał Marcello Semeraro przewodniczył mszy beatyfikacyjnej w katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Santander w Hiszpanii. W uroczystości, która odbyła się 7 listopada, uczestniczyli wierni, a głównym tematem homilii było wspólne powołanie do świętości. Kardynał reprezentował papieża Leona XIV podczas tego wydarzenia.

W homilii wygłoszonej po hiszpańsku kardynał Semeraro, prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, podkreślił, że świętość jest wspólnym powołaniem każdego ochrzczonego. Stwierdził, że jest to cnota właściwa dla każdego wieku i dla osób w każdym stanie życia w Kościele. Zaznaczył, że świętość nie jest przywilejem kilku osób ani nie jest związana z konkretną formą konsekacji. Wskazał, że każdy stan życia w Kościele nie determinuje świętości, która nie może być ograniczona do określonego wieku, miejsca ani stanu życia.

Kardynał odniósł się do ogólnej audiencji papieża Leona z 4 listopada, podczas której Ojciec Święty mówił o ogromnej rzeszy przyjaciół Pana. Semeraro zauważył, że świętość wciąż się rozprzestrzenia i że każda beatyfikacja dodaje element do wciąż niedokończonego mozaiki. Wspomniał, że wśród 80 męczenników z Santander byli kapłani, seminarzyści i świeccy. Grupa ta liczyła 67 kapłanów, trzech zakonników karmelitów, trzech seminarzystów i siedmiu świeckich. Zginęli oni podczas hiszpańskiej wojny domowej w latach trzydziestych XX wieku.

Kardynał opisał okoliczności śmierci nowych błogosławionych. Niektórzy zostali wrzuceni do morza z związanymi rękami i stopami oraz z kamieniem przywiązanym do ciał. Inni zniknęli na pokładzie statku więziennego Alfonso Pérez. Jeszcze inni zostali zabici i spalone. Część z nich zginęła w obozie przypominającym obóz koncentracyjny. Mimo różnych okoliczności, wszyscy dali świadectwo, że należeli do Chrystusa. Kardynał podkreślił, że beatyfikacja nie tylko przywołuje bolesny rozdział w historii Kościoła, ale otwiera okno na tę historię, pozwalając dostrzec działanie łaski.

Nowi błogosławieni nie należą do przeszłości, lecz wskazują na drogę wierności tu i teraz. Kardynał Semeraro stwierdził, że ogromna rzesza świętych i błogosławionych to nie tylko widok do kontemplacji, ale rzesza, do której jesteśmy powołani, by do niej należeć. Ich świadectwo wzywa nas, byśmy nie byli jedynie widzami ich wielkości, lecz żyli z tą samą wiernością wobec Chrystusa w okolicznościach naszego własnego życia. Świadectwo męczennika należy rozumieć w świetle świadectwa samego Chrystusa, który modlił się na krzyżu za swoich prześladowców.

Kardynał odniósł się do czytania z Ewangelii według św. Łukasza, opisującego moment, w którym Chrystus na krzyżu modlił się za tych, którzy Go zabijali. Wyjaśnił, że Jezus cierpiał niesprawiedliwość, która nie doprowadziła Go do nienawiści. W ten sposób pokazał, że zło nie ma mocy zgasić miłosierdzia Bożego, ponieważ Jego miłość jest silniejsza. To jest miejsce, w którym słowo Ewangelii spotyka się ze świadectwem męczenników. Zgodnie z drugim czytaniem z Księgi Objawienia, chrześcijanie nie posiadają tej siły we własnym zakresie, lecz otrzymują ją, prując swoje szaty i czyniąc je białymi we krwi Baranka.