Gebed voor de Christus van de Humilladero op 14 september

Op 14 september vieren we de Verheerlijking van het Heilig Kruis, een feest dat de eeuwige liefde en opoffering van Christus symboliseert. In het dorp Granja de Torrehermosa is de Christusbeeld al klaar voor de processie, en de straten zijn versierd met kleur en vreugde om Hem met devotie en inzet te ontvangen. In de stilte van de nacht, wanneer ik beelden van de Christus van mijn dorp zie, voel ik me verbonden met de religieuze gevoelens van de mensen in de eenvoudige dorpen. Mijn blik richt zich op het gezicht van Christus en op mijn straat, waar ik mijn huis tussen die van mijn buren zie, en ik fluister een stille, gevoelige gebed in mijn hart. Ik doe dit ter herinnering aan de laatste blik van mijn moeder in haar stervensuur en terwijl ik het gezicht van de Christus van de Humilladero beschouw, en ik herinner me de woorden van Jezus aan het kruis: 'Vrouw, hier is je zoon; zoon, hier is je moeder.' Ik denk aan het lied van de liturgie van de vrijdagen: 'In deze avond, Christus van de Golgotha, kwam ik je smoren voor mijn zieke vlees; maar, als ik je zie, gaan mijn ogen van je lichaam naar mijn lichaam met schaamte. De drang van mijn smoren die ik meebracht, stikt me in de bedelende mond. En ik vraag alleen niet om iets, om hier te zijn, naast je dode beeld, om te leren dat pijn slechts de heilige sleutel is van je heilige deur.' Ik heb beloofd niet om iets te vragen, dat mijn mond niet bedelend zou zijn, maar nu ontsnapt het verlangen als een verzoek. De blik van zoon en moeder op de Golgotha, en de zachtmoedigheid die overvloeit in je gekruisigde hart, dwingen me om het verzoek van het verheven te doen: 'Geef me, Heer, je zachtmoedigheid en je ingewanden.' Barmhartigheid, Heer, barmhartigheid.

Vergeef, Christus van de Agonie. Geef ons je blik en je tijdige woord om je zachtmoedigheid te tonen aan degenen die het nodig hebben. Op het kruis zorg je voor het lijden van wie je vergezelt in een doorboorde liefde, met een pijn die aangekondigd en geaccepteerd is, als de wil van de Vader ten gunste van de broeders. Ik wil, zoals jij, ingewanden van troost en zorg, van zachtmoedigheid en opoffering hebben, zodat niemand alleen of verwaarloosd is. Ik wil dat, in onze wereld, de moeder nooit het liefde van de zoon mist, en dat de zoon nooit de liefdevolle zachtmoedigheid van de moeder mist. Dat we allemaal komen te hebben een hart van zoon zoals jij, en ingewanden van moeder zoals zij. En ik word overweldigd door je laatste zucht, je nederige uitademing en mijn laatste blik op de laatste adem van mijn moeder in haar stervensuur. En ik hoor je vonnis: 'Het is volbracht.' De centurio heeft het begrepen toen hij je sterven zag, en Petrus zal het je spoedig zeggen: 'Heer, gij weet dat ik u liefheb.' Het woord van de Vader is vervuld in je gegeven liefde, in je uitademing van radicaliteit in de Geest. Met je dood is elke muur gevallen, de hemel en de aarde hebben elkaar ontmoet voor de eeuwigheid; de doden kunnen niet langer in de dood blijven, ze moeten opstaan. Want de geliefde martelaar van de Vader heeft zijn woord vervuld, en nu is elk woord in het hart en in de handen van de Vader. Ons blijft alleen het wachten op zijn trouw en barmhartigheid, die zal licht worden in de geliefde zoon, die de band van de dood voor altijd zal breken.

Aan de vervulling en de liefdevolle gehoorzaamheid van de geliefde zoon correspondeert een leven op de maat van het hart van de Vader, een eeuwig leven, de gekruisigde is verrijzen. Ja, ons blijft alleen het vertrouwend wachten. Hoe zouden we je niet willen volgen, hoe zouden we je niet willen zijn, je woord, je hart, je handen, je voeten hebben, hoe zouden we je blik niet willen voelen om, zoals jij, midden in de wereld te zijn? Nu ben jij onze schat verborgen, die we moeten uitroepen om de vreugde die je ons geeft. Nu, jij bent onze kracht! Nu, vastgehouden en omhelsd aan je kruis, willen we dat ook in ons de wil van de Vader wordt vervuld en, tussen allen, weten we het kruis van onze menselijkheid, beperkt en lijdend, te dragen tot in de handen van de Vader, zodat Hij het verrijst met de kracht van zijn hart dat is ontploft in de steek in je zijde van de gekruisigde, en ons voor altijd het water heeft gegeven dat ons zuivert en het bloed dat ons redt. Daarom, vandaag, geseende Christus, brengen we alleen ons verlangen naar voren als we je zien en aanbidden op het kruis. Vandaag en altijd, willen we zoals jij zijn. José Moreno Losada. Priester van Badajoz.