FaithfulNews
เทศกาลธรรมดา

คริสตจักรทั่วโลก · 27 ตุลาคม 2026

เผยแพร่แล้วในภาษาอื่นด้วย Deutsch, English, العربية, Indonesia

ความหมายของการสวดมนต์เพื่อผู้ที่ล่วงลับ

the interior of a church with a large painting on the wall
Slava Abramovitch / Unsplash

การสวดมนต์เพื่อผู้ที่ล่วงลับมีมาตั้งแต่ยุคแรกของศาสนาคริสต์ โดยผู้เชื่อจะรำลึกถึงผู้ที่จากไปในวันครบปีของการเสียชีวิต ในคำสอนของพระคัมภีร์กล่าวว่า "การสวดมนต์เพื่อผู้ที่ล่วงลับเป็นความคิดที่ศักดิ์สิทธิ์และมีประโยชน์" ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการช่วยเหลือผู้ที่ไม่มีโอกาสช่วยเหลือตนเองอีกต่อไป

พิธีมิสซาสำหรับผู้ที่ล่วงลับถือเป็นการสวดที่สำคัญที่สุด โดยมีการปฏิบัตินี้มาตั้งแต่ศตวรรษที่สี่ ในยุคกลาง มีการกำหนดให้มีการสวดมิสซาในวันครบรอบการเสียชีวิต รวมถึงในวันที่สาม, เจ็ด และสามสิบวันหลังการฝังศพ

ในช่วงปลายศตวรรษที่เจ็ดและแปด มีการจัดทำพิธีสวดที่เรียกว่าออฟฟิซสำหรับผู้ที่ล่วงลับ ซึ่งมีการสวดเป็นประจำในหลายชุมชนทางศาสนา โดยมีการสวดว่า "และดวงวิญญาณของผู้ที่ล่วงลับจงพักผ่อนในความสงบ" ในท้ายที่สุด การสวดมนต์เพื่อผู้ที่ล่วงลับเป็นการยืนยันถึงความเชื่อมโยงที่ยังคงอยู่ระหว่างผู้ที่ยังมีชีวิตและผู้ที่จากไป

การสวดมนต์เพื่อผู้ที่ล่วงลับกลายเป็นประเพณีที่สำคัญในหลายวัด โดยเริ่มต้นจากคำสั่งของนักบวชในศตวรรษที่สิบ ซึ่งมีการจัดพิธีในคืนวันที่หนึ่งพฤศจิกายนและวันที่สองพฤศจิกายนเพื่อรำลึกถึงผู้ที่ล่วงลับ