Papież: pytanie klimatyczne nie jest jedynie wyzwaniem środowiskowym, lecz sprawiedliwości

Papież Franciszek, w dniu 24 września 2026, przemówił w Sala Clementina w Watykanie do około 140 członków Pontyfikalnej Akademii Nauk, którzy uczestniczą w sesji plenarnej pod hasłem Przyszłość nauki w świecie się zmieniającym. Wcześniej, 22 i 23 września, odbył się warsztat na temat Ewolucji i rozwoju. Papież podkreślił, że współpraca naukowa jest wspólnym dobrem na rzecz pokoju. W swoim wystąpieniu wskazał, że ambicja i pokora, rygor i dialog, innowacja i odpowiedzialność powinny kierować badaniami oraz postępem technologicznym. Papież zaznaczył, że rozpoznawanie ryzyka postępu technologicznego jest niezbędne, zwłaszcza w kontekście sztucznej inteligencji, która może być używana do nadzoru, manipulacji i dyskryminacji. Dodał, że obecne systemy sztucznej inteligencji wymagają dużych ilości energii i wody, co znacząco wpływa na emisję dwutlenku węgla oraz intensywne zużycie zasobów.

Papież podkreślił, że pytanie klimatyczne nie jest jedynie wyzwaniem środowiskowym, lecz kwestią sprawiedliwości, godności ludzkiej i solidarności między narodami i pokoleniami. Nie można reagować na te wyzwania dopiero po wystąpieniu katastrofy; trzeba przejść od zarządzania kryzysami do zapobiegania, od wrażliwości na zagrożenia do gotowości oraz od krótkoterminowych działań do długofalowej, mądrej i rozważnej perspektywy dla ludzkości. To wymaga odpowiedzialnego i rozważnego podejścia do nauki, które buduje odporność. Papież zachęcał do kontynuowania pełnej interakcji między naukowcami, młodzieżą, władzami publicznymi, przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego oraz członkami różnych tradycji religijnych. Wskazał, że wyzwania zmieniającego się klimatu przekraczają wszystkie granice dyscyplin, instytucji i państw; dlatego nasza odpowiedź musi je również przejść.

Młodzież przypomina nam o przyszłości, co jest bardzo ważne. Papież modli się, aby naukowcy promowali kulturę naukową ambitną, ale pokorną, rygorystyczną, ale otwartą na dialog, innowacyjną, ale odpowiedzialną oraz globalnie współpracującą, ale inkluzywną dla najbardziej narażonych i potrzebujących. Dzięki temu współpraca naukowa, jako dobro publiczne na rzecz pokoju, będzie mogła skupiać się na ochronie godności ludzkiej darowanej przez Boga, promowaniu dobra wspólnego i trosce o stworzenie.