Kościół na świecie · 21 listopada 2026
Jesus z Nazaretu nie przyszedł założyć imperium, lecz wprowadzić Królestwo
Dom Vilson Dias de Oliveira, biskup emerytowany z Limeira, odniósł się do uroczystości Naszego Pana Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata, która kończy kolejny rok drogi liturgicznej.
Według biskupa Jesus z Nazaretu nie przyszedł, aby zakładać imperium, lecz aby wprowadzić Królestwo Boga. Jest ono opisane jako historyczny projekt sprawiedliwości, braterstwa, wolności i pokoju dla całej ludzkości, ze szczególnym uwzględnieniem osób najbardziej uciskanych w historii.
Tekst wskazuje, że kryterium Sądu Ostatecznego nie opiera się na przywilejach religijnych ani formalnych wymogach, lecz na konkretnej solidarności z uciśnionymi. Król Wszechświata utożsamia się z osobami odrzuconymi przez społeczeństwo, takimi jak głodni, spragnieni, obcy, nadzy, chorzy i więźniowie. W tej perspektywie polityka Królestwa Boga wymaga praktyki sprawiedliwości społecznej, co wiąże się z potępieniem struktur generujących głód, nędzę i wykluczenie.
Obchody Chrystusa Króla są przedstawione jako akt oporu profetycznego. Podczas gdy ziemskie władze sprawują autorytarny panowanie i gromadzą bogactwa kosztem pracowników, Jezus myje stopy i podnosi pokornych. Jego tronem był krzyż, który był narzędziem tortur narzuconym przez imperium rzymskie osobom dążącym do miłości i sprawiedliwości. Twierdzenie, że Chrystus jest Królem Wszechświata, oznacza, że żaden system polityczny, ekonomiczny ani dyktatorski nie ma ostatecznego głosu w kwestii ludzkiej godności.
Królestwo Boga nie jest traktowane jako abstrakcja duchowa czy rzeczywistość wyłącznie pozaziemska, lecz jako pierwotny projekt Ojca dla ludzkiej historii. Obejmuje ono całkowite zbawienie, łącząc wyzwolenie z grzechu z leczeniem ran osobistych oraz radykalną transformacją niesprawiedliwych struktur społecznych. Dzieje się to tam, gdzie promuje się życie, zwalcza głód i przywraca godność dzieciom Boga.
Misja Jezusa charakteryzuje się preferencyjną opcją na rzecz ubogich i marginalizowanych, ponieważ nędza i wykluczenie naruszają miłość i sprawiedliwość Stwórcy. Działania te, takie jak uzdrawianie niewidomych i trędowatych oraz spożywanie posiłków z wykluczonymi, były działaniami profetycznymi zapowiadającymi Królestwo bez uprzedzeń.
Praktyka ta doprowadziła do nieuniknionego konfliktu z ówczesnymi władzami, w tym z autorytaryzmem imperium rzymskiego i sztywnością systemów religijnych. Krzyż jest zatem widziany jako bezpośrednia konsekwencja wierności projektu wyzwolenia. Zmartwychwstanie potwierdziło zwycięstwo Królestwa nad siłami śmierci i opresji.
Królestwo wymaga natychmiastowego zaangażowania w walkę o sprawiedliwość i obronę praw człowieka, choć jego pełnia należy do Boga. Kościół realizuje swoje powołanie, gdy staje się sługą tego Królestwa i głosem w imieniu uciskanych. W obliczu końca roku liturgicznego wierni są wezwani do walki z przyczynami ubóstwa i budowania bardziej sprawiedliwych struktur społecznych.