Tien jaar na bezoek paus Franciscus aan Assisi voor Wereldgebedsdag voor Vrede

Tien jaar geleden, op 20 september 2016, verzamelde paus Franciscus in Assisi, de stad van heilige Franciscus, vertegenwoordigers van verschillende religies en religieuze leiders voor de Wereldgebedsdag voor Vrede, een jaar na een historische bijeenkomst die paus Franciscus senior had aangeroepen. Het evenement markeerde een nieuwe stap in een proces dat al decennia voortduurde en benadrukte dat de zoektocht naar vrede een gedeelde verantwoordelijkheid is. De paus benadrukte dat religies geen voorwendsel voor conflict moeten zijn, maar juist een kracht voor ontmoeting, herstel en broederschap. In zijn afsluiting tijdens de gebedsdag van 2016 benadrukte paus Franciscus de fundamentele tegenstelling tussen geweld en de geest van de religie: "We zullen nooit stoppen met herhalen dat de naam van God geen recht kan geven aan geweld. Alleen vrede is heilig. Geen oorlog". Hij keerde zich terug naar de initiatief van zijn voorganger paus Johannes Paulus II, die hij als een "verlengde pelgrimstocht" beschouwde die vele gelovigen betrok bij dialoog en gebed voor vrede, vriendschappelijke relaties legde tussen mensen uit verschillende religies en bijdroeg aan het stillen van veel conflicten.

Na tien jaar na het Assisi‑congres leken de woorden van paus Franciscus actueler dan ooit, terwijl veel volkeren nog steeds lijden onder de gevolgen van oorlog en geweld. De nood om bruggen van dialoog te bouwen in plaats van muren van verdeeldheid blijft bestaan. Het gebed voor vrede is geen vluchtig moment, maar een voortdurende toewijding, een pelgrimstocht die gelovigen vraagt om vrede als dagelijkse getuigenis en dialoog als weg naar ontmoeting. In Assisi zei paus Franciscus: "De geest die ons vernieuwt is de geest van ontmoeting door dialoog, en we moeten elke vorm van geweld en belediging van de religie afwijzen die gebruikt wordt om oorlog en terrorisme te rechtvaardigen". In de huidige wereld blijft deze geest een oproep om niet toe te geven aan de logica van oorlog, te geloven dat herstel mogelijk is en te kiezen voor vrede ondanks alle drukmomenten. De paus herinnerde eraan dat oorlog geen echte winnaars laat, omdat iedereen verliest, zelfs degenen die lijken te winnen; het achterlaat pijn, haat en verwoesting die generaties jaren kosten om te helen.

Daarom krijgt het gebed voor vrede zijn diepe betekenis: een erkenning dat vrede een geschenk van God is en een verantwoordelijkheid die we samen delen in de geschiedenis. Na tien jaar blijft de boodschap van Assisi leven: we moeten elkaar ontmoeten, ondanks onze verschillen, en samen het gebed voor vrede uitspreken; we moeten het gebruik van de naam van God ter rechtvaardiging van geweld afwijzen; en we moeten dialoog, vriendschap en samenwerking tussen gelovigen uit verschillende religies inzetten om een meer broederlijke wereld op te bouwen. Zoals paus Franciscus zei: "We baden God dat Hij vrede aan de wereld geeft. We erkennen dat we continue behoefte hebben aan gebed voor vrede, want gebed beschermt de wereld en verlicht haar. Vrede is de naam van God".