Wereldkerk · 10 oktober 2026
Ook gepubliceerd in Indonesia
Paus benadrukt roeping Kerk tot dienstbaarheid en eenheid in wereldse samenleving
De Heilige Vader heeft tijdens een algemene audiëntie op zeven oktober tweeduizend zesentwintig de aandacht gevestigd op de waakzaamheid van de Kerk voor maatschappelijke ontwikkelingen. Hij stelde dat de Kerk fungeert als een teken van de menswording van God en Zijn plan om de mensheid te verenigen tot één familie van volkeren en culturen. Deze boodschap richt zich op het volledige Volk Gods, met een specifieke oproep aan herders en theologen om de tijdgeest te onderscheiden.
De missie van de Kerk bezit volgens de spreker een historische dimensie die verantwoordelijkheid impliceert voor de vormgeving van maatschappelijke relaties. De instelling helpt mensen de fundamentele vragen van het bestaan niet te vergeten, zoals de oorsprong en bestemming van de mens, alsmede de zin van liefde en lijden. Hierbij wordt verwezen naar paragraaf eenenveertig van de pastorale constitutie Gaudium et spes. Deze spirituele oriëntatie staat haaks op een logica van winstbejag tegen elke prijs en op manipulatie van informatie, welke krachten aanzetten tot een levensstijl gebaseerd op materieel consumptiedrag.
Over de aanwezigheid van christenen in het publieke domein merkte de Paus op dat de Kerk bijdraagt aan de opbouw van de aardse stad niet zozeer via politieke middelen, maar door getuigenis van geloof en liefde. Dit omvat dienstbaarheid aan rechtvaardigheid, vrede en broederschap. Wie Christus aanbidt, de Rechtvaardige die stierf voor de onrechtvaardigen, kan geen genoegen nemen met onderdrukking van kleinen en armen of met zondige structuren die afhankelijkheid en onrecht bestendigen. De sociale leer van de Kerk leidt christenen die samenwerken met alle mensen van goede wil voor het algemeen welzijn.
Het vurigste verlangen van de Kerk is dienen ten bate van allen en vrijelijk kunnen ontwikkelen binnen elk staatsbestel dat de grondrechten van persoon en gezin erkent. Dit citaat uit paragraaf tweeënveertig van Gaudium et spes onderstreept de voorwaarde voor het vervullen van de evangelische zending: de eenheid tussen geloof en leven. De concilievaders noemen de breuk tussen beleden geloof en dagelijks leven een van de zwaarste dwalingen van deze tijd. Leken worden krachtens het Doopsel geroepen de wereld te bezielen met de evangelische geest en blik, waarbij gezin en arbeid als primaire ruimten voor deze priesterlijke dienst gelden.
De Kerk streeft er door de geschiedenis heen slechts naar dat het Koninkrijk van God komt en het heil van het hele mensengeslacht aanbreekt, zoals vermeld in paragraaf vijfenveertig. Dit doel is primair bereikbaar door persoonlijke heiligheid en broederlijke liefde, anders riskeert het woord van de Kerk ijdel en onvruchtbaar te blijven. De bisschop van Rome besloot met de aansporing altijd gehoorzaam te zijn aan de werking van de Heilige Geest, opdat de wereld tot geloof kan komen en hoop vindt.