Wereldkerk · 11 november 2026
Kerk in Italië steunt 374 projecten voor armen in 73 landen
De Italiaanse Kerk heeft via het 8xmille-fonds dit jaar 374 projecten gesteund in 73 landen, met een totale waarde van 67,6 miljoen euro. Deze initiatieven richten zich op de meest kwetsbaren en worden uitgevoerd in regio's variërend van Colombia tot Libanon en Congo, als voorbereiding op de tiende Werelddag van de Armen.
Paus Leo XIV benadrukte in zijn boodschap voor deze dag dat de armen van vandaag de vergeten en gemarginaliseerden zijn. Hij stelt dat hen niet alleen brood is ontnomen, maar ook een stem en een gezicht. De paus uitte de hoop dat deze dag een belangrijke stap zal zijn om het gezicht van broeders en zusters die hun toevlucht zoeken bij God opnieuw te ontdekken. De financiële middelen van het 8xmille stellen de katholieke kerk in Italië in staat om te reageren op concrete noden zoals onmenselijke economie, sociaal onrecht, de moeilijke situatie van migranten, geweld tegen vrouwen, mensenhandel, ondervoeding en de crisis in het onderwijs. De projecten bevorderen duurzame ontwikkelingsprocessen binnen gemeenschappen en bieden toegang tot onderwijskansen.
In het zuiden van Colombia, specifiek in de bergen van Nariño, kampt het inheemse Awa-volk nog steeds met de gevolgen van gewapende conflicten, gedwongen verplaatsing en uitsluiting. De Missionarissen van Moeder Laura staan al meer dan twintig jaar aan de zijde van deze gemeenschap. Zij delen het leven van de bevolking en ondersteunen hen bij de verdediging van rechten, onderwijs en het herstellen van het sociale weefsel. Zuster Julia Velasco Trujillo legt uit dat hun missie erin bestaat het leven van de mensen te delen om de uitgeslotenen weer een stem, ruimte en waardigheid te geven in gebieden die getekend zijn door geweld.
In Libanon worden de meest kwetsbare groepen getroffen door een economische crisis, conflicten en verplaatsingen. De Zusters van de Goede Herder staan hier aan de frontlinie naast vrouwen, meisjes en kinderen die slachtoffer zijn geworden van deze omstandigheden. Zuster Antoinette vertelt dat zij dagelijks mensen ontmoeten die getekend zijn door armoede, het verlies van hun huis en de trauma's van oorlog. Ondanks dat deze families zonder middelen van bestaan aankwamen, tonen zij een opmerkelijk weerstandsvermogen. Hun solidariteit en aandacht voor anderen, ondanks alles, worden gezien als een getuigenis van hoop die ook degenen die hen begeleiden ondersteunt.
In de Democratische Republiek Congo richt de aandacht zich op de jongeren in het CARE-centrum in Kinshasa. Merveille Mpudi, verantwoordelijk voor de opgevangen minderjarigen, ziet in deze jongeren de grootste bron van hoop omdat zij blijven studeren en dromen ondanks hun situatie. De Kerk biedt via parochies, religieuze congregaties, sociaal werk en opvangcentra bescherming, een luisterend oor en concrete steun. Er wordt gezorgd voor een veilige omgeving, voedsel, gezondheidszorg en educatieve en psychologische begeleiding. Deze inspanningen zijn gericht op het herstellen van waardigheid en vertrouwen, fungerend als kleine mosterdzaadjes die kansen creëren voor groei en wedergeboorte.