Wereldkerk · 8 november 2026
Katholieke stemverschuiving naar links tijdens tussentijdse verkiezingen
De steun van katholieken voor de Republikeinen is gedaald naar 49 procent tijdens de verkiezingen van 3 november 2026, waarbij de Democraten de controle over beide kamers van het Congres kregen.
Deze daling is een contrast met 2024, toen 55 procent van de katholieken, die 20 procent van de bevolking uitmaken, op de Republikeinse kandidaat stemde. De Republikeinen behielden een zekere populariteit onder witte katholieken, waar 56 procent in 2026 voor hen koos tegenover 59 procent in 2024. De grootste afname vond plaats onder katholieke Hispanic, waarbij het aandeel dat op de Republikeinen stemde daalde van 43 procent in 2024 naar 35 procent in 2026.
Onder zwarte katholieken, die historisch gezien grotendeels de Democraten steunen, daalde de steun voor de GOP van 18 procent twee jaar geleden naar 13 procent bij de laatste stemming. De sterkste steun voor de Republikeinen kwam van oudere witte mannen. Specifiek stemden 53 procent van de katholieken boven de 65 jaar, 55 procent van de katholieke mannen en 56 procent van de witte katholieken op de Republikeinen. In tegenstelling hiermee kozen 54 procent van de katholieke vrouwen en 65 procent van de katholieken onder de 29 jaar voor de Democraten.
Binnen de bredere christelijke bevolking is de voorkeur voor de Republikeinen groter, met een geschatte 59 procent van de protestantse kiezers die voor hen kozen. Daarentegen stemde 78 procent van de mensen zonder religie op de Democraten. De katholieke stem voor de Republikeinen lag met 49 procent iets hoger dan het algemene bevolkingsgemiddelde van 44 procent.
Analist Ryan Burge stelt dat deze verschuiving naar links mogelijk geen ideologische verandering is, maar een reactie op economische kwesties en een sanctie voor het economische beleid van Donald Trump, vooral bij witte katholieken. Voor katholieke Hispanic zouden andere factoren een rol spelen, zoals het brute optreden van de immigratiepolitie, ICE, tegenover Hispanic populaties.
Zwarte katholieken vormen 2 procent van de katholieken. In minder bedeelde klassen zou de reputatie van Donald Trump als bekwaam zakenman aanvankelijk hoop hebben gewekt op economische verbetering, maar deze verwachtingen werden doorgehaald door een aanzienlijke verslechtering van de koopkracht.
Wat betreft de algemene bevolking stemde 64 procent van de Hispanic op de Democraten, wat bijna gelijk is aan de 65 procent onder katholieke Hispanic. Witte mensen stemden gelijk verdeeld met 49 procent voor beide partijen, wat betekent dat witte katholieken vaker voor de Republikeinen kozen. Zwarte katholieken waren met 13 procent iets minder streng voor de GOP dan de rest van hun bevolkingsgroep, waar slechts 9 procent rood stemde.
Ongeveer dertig katholieke politici zijn verkozen tijdens deze verkiezingen, waaronder Deb Haaland, de eerste inheemse Amerikaanse gouverneur van New Mexico. Historisch gezien waren katholieken, vooral tussen 1930 en 1960, een steunpilaar voor de Democraten, met 80 procent steun voor John F. Kennedy in 1960. Deze band was geworteld in de sociale positie van Europese immigranten uit landen als Ierland, Italië, Polen en Frankrijk, die in industriesteden in het Noordoosten en Midwest woonden en steun vonden bij de Democratische politieke machines tegenover een vaak anti-katholieke protestantse elite. In latere decennia verschoof deze groep naar het centrum of centrumrechts naarmate zij opklommen naar de middenklasse en naar de buitenwijken verhuisden.