FaithfulNews
Door het jaar

Wereldkerk · 7 oktober 2026

Ook gepubliceerd in 日本語

Dom Anuar Battisti reflecteert op de vruchten van het leven in de wijngaard van God

grayscale photo of lined-up standing people
Haley Rivera / Unsplash

Dom Anuar Battisti, emeritus aartsbisschop van Maringá, heeft een boodschap gedeeld over de vraag welke vruchten een mens geeft met het leven dat hij heeft ontvangen. Hij stelt dat dit geen vraag is voor een onmiddellijk antwoord, maar een vraag om gedurende de week te overwegen tijdens het werk, de zorg voor het gezin en het contact met anderen.

In zijn reflectie op het Evangelie van Matteüs beschrijft hij een verhaal over wijnbouwers die alles gratis ontvingen, waaronder een omheinde wijngaard, een toren en een pers. In plaats van de vruchten op het juiste moment af te leveren, behandelden zij de gezanten slecht en doodden zij uiteindelijk de zoon van de eigenaar om de erfenis voor zichzelf te houden. De aartsbisschop benadrukt dat Jezus deze gelijkenis niet afsluit met een lege veroordeling, maar wijst op de steen die door de bouwers werd verworpen en de hoeksteen werd. Volgens Battisti transformeert God zelfs afwijzing in een weg naar redding, wat relevant is voor het leven van de kerk en elk gezin.

Verwijzend naar de profeet Jesaja beschrijft hij de zorg van een vriend die de wijngaard met grote zorg voorbereidde, maar wilde druiven oogstte. Hij stelt dat de vraag van God over wat hij nog meer had kunnen doen voor zijn wijngaard niet voortkomt uit een wil om te straffen, maar uit liefde en lijden. Hij stelt dat het geduld van God geen onverschilligheid is, maar een liefde die wacht zonder moe te worden.

Voor het produceren van echte vruchten verwijst de aartsbisschop naar de brief van Paulus aan de Filippenzen. Hij adviseert om zich over niets zorgen te maken en behoeften via gebeden en smekingen, vergezeld van dankzegging, aan God voor te leggen. Hij raadt aan om het hart en de geest te vullen met alles wat waar, rechtvaardig, puur, lieflijk en eervol is. Volgens Battisti zijn dit de kleine maar echte vruchten, zoals een oprecht gesprek met een kind, geduld met een collega of een woord van vergeving, die families, gemeenschappen en parochies ondersteunen.